myjnia bezdotykowa producent

Do czego służą sprężarki?

Z czym może się kojarzyć coś takiego jak sprężarka powietrza? Bez wątpienia pierwszą myślą będą urządzenia używane w warsztatach.

Czyli duży, solidny pojemnik ze stali na sprężone powietrze i połączony z nim silnik z kompresorem.

Takie maszyny czy narzędzia mają bardzo szerokie zastosowanie - od pompowania opon samochodowych po malowanie natryskowe i napędzanie kluczy udarowych.

Czyli takich fajnych kluczy wydających dość charakterystyczny dźwięk a służących do np.

odkręcania kół. Jednak sprężarki to nie tylko urządzenia warsztatowe - to również elementy układów hamulcowych samochodów ciężarowych.
Co ciekawe to właśnie pneumatyczne a nie hydrauliczne układy hamulcowe są stosowane w ciężarówkach.

Tak więc każdy TIR czy też ciężarówka ma na swoim pokładzie sprężarkę/kompresor i zasobnik sprężonego powietrza.

Dlatego przy hamowaniu słuchać z ich strony takie "psssyyt".

Przeniesienie momentu obrotowego

myjnia bezdotykowa producent
Silnik Woźniaka Silnik Woźniaka (także silnik X) ? silnik spalinowy z tłokiem obrotowym o spalaniu wewnętrznym, opatentowany w roku 1992 przez polskiego konstruktora Jerzego Woźniaka1. Budowa Silnik Woźniaka zbudowany jest z kołowego cylindra zamkniętego z obu stron płaskimi pokrywami, wewnątrz którego osiowo wiruje tłok złożony z dwóch ruchomych względem siebie elementów. Podczas pracy jednostki tworzą się cztery komory robocze o zmiennej objętości.
Przeniesienie momentu obrotowego oraz synchronizacja ruchu ramion tłoka odbywa się za pośrednictwem eliptycznych trybów, które autor dopracował wykorzystując specjalnie wykonany do tego celu program komputerowy.
Cztery jednakowe tryby współpracują ze sobą w taki sposób, że odległość między ich osiami jest stała.
Cała przekładnia składa się z dwóch zazębionych par obróconych wstępnie o 90°.

Podczas obrotu (ruch jednostajny) jednego elementu o 90°.

Ruch drugiego jest opóźniony (lub przyspieszony, zmiana co 90°).
Tak więc jeśli jedna para powoduje opóźnienie dwóch naprzeciwległych ramion tłoka ? druga powoduje przyspieszenie obrotu dwóch pozostałych ramion.
Prędkość kątowa wału zdawczego jest sumą prędkości kątowych ramion tłoka i odwrotnie ? przekładnia "rozbija" ruch jednostajny obrotowy na ruchy zmienne ramion tłoka.
Na zewnętrznych powierzchniach przegród tłoka wynalazca zaprojektował listwy uszczelniające umieszczone w rowkach i podparte sprężyście.

Wymiana ładunku odbywa się, podobnie jak w silniku Wankla, poprzez okna umieszczone w pobocznicy cylindra odpowiednio przymykane i otwierane przez wirujący tłok.

Co ciekawe, podczas jednego pełnego obrotu wału silnika, w każdej z czterech komór roboczych wykonywany jest czterotaktowy cykl pracy, a więc ssanie, sprężanie, praca i wydech.

Wysoka częstotliwość cykli pracy (4 na obrót) pozwala na całkowite wyeliminowanie koła zamachowego lub stosowanie kół bardzo lekkich.
Ponadto przy takiej gęstości cykli pracy, silnik już przy stosunkowo niskich obrotach osiąga bardzo wysoki moment obrotowy co oznacza dla pojazdów wysoką dynamikę jazdy.

Przypomnijmy, że w silnikach tłokowych suwowych z mechanizmem korbowym w pojedynczym cylindrze cykl pracy przypada raz na cztery suwy, czyli raz na dwa pełne obroty wału korbowego.

U Wankla natomiast na każdy obrót wału przypada jeden cykl pracy. Projekt silnika X ma pewne cechy wspólne ze znaną konstrukcją Felixa Wankla, której pierwszy prototyp powstał w 1960.

Oba modele posiadają wirujące tłoki i różnią się od klasycznych czterosuwowych silników tłokowych tym, że zamiast tradycyjnych zaworów posiadają okna wlotowe i wylotowe umieszczone w odpowiednio usytuowanym miejscu cylindra.
Brak układu korbowego oraz układu rozrządu przy dodatkowej możliwości zastosowania łożysk tocznych to elementy znacznie wpływające na wysoką sprawność silników.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Silnik_Wo%C5%BAniaka

Oberursel

Silnik rotacyjny ? rodzaj lotniczego silnika spalinowego o zapłonie iskrowym, w którym obraca się kadłub silnika z cylindrami, a wał korbowy jest nieruchomy i stanowi element mocowania silnika do konstrukcji samolotu.
Najczęściej budowane były w układzie gwiazdowym, rzadziej podwójnej gwiazdy, sporadycznie w układzie przeciwbieżnym.
Przede wszystkim silniki rotacyjne stosowane były jako silniki lotnicze, gdzie kadłub silnika był połączony ze śmigłem.

Jest to odwrócenie zasady mocowania typowego silnika gwiazdowego, który jest nieruchomy, a w którym wał korbowy jest ruchomy i połączony ze śmigłem.

Mieszanka paliwowo-powietrzna w silnikach rotacyjnych była dostarczana przez wał korbowy.

Dolot realizowany był poprzez szczeliny w cylindrze (silnik dwusuwowy) lub poprzez zawory w głowicy (silnik czterosuwowy).

Natomiast wydech był zawsze poprzez otwierany popychaczem zawór w głowicy. Silnik rotacyjny w układzie podwójnej gwiazdy Silnik rotacyjny został po raz pierwszy szeroko zastosowany przez Francuzów ? braci Laurenta i Louisa Séguin, którzy zaczęli produkować silniki pod nazwą Gnôme.

Licencję od nich zakupiła m.in.

niemiecka firma Oberursel.
Silniki rotacyjne stosowane były szeroko w początkach lotnictwa i w okresie I wojny światowej do napędu lekkich samolotów, w tym wielu ówczesnych myśliwców (np.
Nieuport 11, Fokker E.III).

Osiągały one moc od 50 KM, przez ok.

100 KM (typowe silniki) do ok.

200 KM.

Oprócz lotnictwa, sporadycznie silniki rotacyjne były używane do napędu samochodów lub motocykli (Megola).Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Silnik_rotacyjny
.